Wij maar klagen over de NS; medelijden zul je hebben in Amerika met Amtrak. Gabrielle had van te voren geboekt, ter vergelijking het werkt net zoals de Thalys, en nadat we onze koffers officieel hadden in gechecked mochten we mee met de trein. Nogmaals een vergelijking; ongeveer 10 keer zo traag vergeleken met de Thalys. Met een gangetje van 30 mijl per uur knalden we langs de illelage Mexikanen die de “kloten klusjes” voor de Amerikanen uitvoeren. De rotzooi langs de kant gaf mij in de eerste instantie geen leuke indruk van Californie, maar gelukkig legde Gabrielle uit dat het niet overal zo is. Meer woorden wil ik aan de trein niet vuil maken, al is het alleen maar omdat ik geen plekje op de trein kon vinden om nog vuil te maken. Dit zagen wij zoal onderweg: